"Sizi mutlu kılmak söz konusu değil ama içine düştüğünüz sefaletle ilgili gayet hoşunuza gidecek bir öykü anlatabilirim"

Ama önce ruh derken neyi kastettiğimizi, ruhun zihinden farkını, ruhla zihnin bedenden farkını ve her üçünün zombiden farkını aydınlığa kavuşturmamız gerekecek. (Syf 19)

İnsanın hayatındaki en zor an, herhalde sevdiği birisini şeytan diye öldürmek zorunda kaldığı andır.

Nietzsche öldü! Bir hipopotam olarak yeniden doğdu. (Syf 7)

"Bitimsizlik ve sonsuzluk kafa kafaya ise ne yaşayacak ne de ölecek iradeye sahip değilsin demektir" dedi.

Bulantılı ironi, dedim
"İnsanlık tarihi gibi ne tam anlamıyla var-olabiliyor ne de bütünüyle yok-olabiliyorum" dedi
Ben'ini başkalarıyla değil kendin ile ilişkilendirmeye bakmalı belkide, dedim

"Aslına bakarsan bir tanrı olduğu savını hiç bir zaman kabul etmedim ama sen yine de bana yardımcı olmasını sağla" dedi.

Vücuttaki, son serotonin zerreciği de emilince gelinen nokta tuş muymuş? dedim
"Sürdürmeye mezun olduğun 70 küsur yıllık boktan hayatına şey yapmak... olur kılmak için...yani daha....ııı... neyse unuttum şimdi" dedi
Anlam ile kısıtlanmaktansa sihrinde kaybolmalı mı diyosun, dedim
"Oysa insanın dehşeti doğumunda, yaşantısında ya da ölümünde değil; hikayesinde gizlidir" dedi
Devindiğin kangren uzamdan sıyrıl at kendini be adam, dedim -dedim mi hakkaten-deseydim iyiydi-

"Öykü" dedi

Bitti, dedim.
"Öyküyü bırakıp şiir yazmalısın. Okura, yazanını semtinden kovdurtmayı istetmeyecek; olağanın azıcık üstü şiirler olsun" dedi
Eyvallah, dedim.
"Tüm yollar sana çıkar" diye başlar holivudun pompaladığı bilinen en paspaye yalanlar. Sen'i hepimiz biliriz peki ben kulunuz kimdir, dedim.
Sen hep gider ama söz orta yerde kala kalır, peki ben kulunuz ne bok yerim, dedi

Her şey kurgu ile başladı. (Syf 22)